The day of Mine

ใกล้ วันสอบ

2006-02-18T14:48:00.000+07:00

วันนี้มาอ่านหนังสือ สอบ TOEFL ที่ ร้านกาแฟ ไอ้แจ็คพามา
ก็บรรยากาศดีเหมือนกัน มีเน็ทให้เล่นด้วย กำลังอ่านเบื่อๆ ก็ เข้ามา update blog ซะหน่อย เพราะว่ามาอ่านกระทู้แล้วโดน ใจ ไม่รู้จะไปเขียนที่ไหนดี ก็เลยมาเขียนที่นี่ก็แล้วกัน

ก็เรื่องเดิมๆครับ เรื่องหุ้น โดย คุณ สามัญชน จาก ThaiVi.com ครับ ถ้าผ่านเกณ พวกนี้จริงซื้อยังไงก็คงไม่ขาดทุนอะนะ
จะหาเจอหรือป่าวอีกเรื่อง

ก.ความซื่อสัตย์และความสามารถของผู้บริหาร
ข. เป็น “ ธุรกิจที่มีความได้เปรียบเชิงแข่งขันอย่างยั่งยืน ” หรือไม่ “ โดยใช้ competitive stretagy ของ porter วิเคราะห์ภาวะการแข่งขันด้วยพลังทั้งห้าของ Porter

การแข่งขันภายในอุตสาหกรรม
โอกาสในการเข้ามาของรายใหม่
สินค้าทดแทน
อำนาจต่อรองกับลูกค้า
อำนาจต่อรองกับผู้ป้อนวัตถุ

ค. วิเคราะห์โดย SWOT

ง.ประเด็นในการตรวจสอบหุ้น 10 ข้อของวอร์เรน

ROE สูงๆ หรือไม่
ROA สูงๆ หรือไม่
ประวัติการทำกำไรที่ดีเยี่ยมหรือไม่
มีหนี้สินน้อยๆหรือไม่
สินค้าหรือบริการมีความได้เปรียบเชิงแข่งขันอย่างยั่งยืนหรือไม่
ไม่มีปัญหาที่เกิดจากสหภาพแรงงานหรือไม่
บริษัทสามารถปรับสินค้าหรือบริการตามสภาวะเงินเฟ้อได้หรือไม่
ต้นทุนการดำเนินงานที่เหมาะสมหรือไม่
บริษัทสามารถซื้อหุ้นคืนจากตลาดได้หรือไม่
กำไรสะสมสามารถทำให้มูลค่าตลาดสูงขึ้นได้หรือไม่

จ. แนวโน้มธุรกิจ ภาวะเศรษฐกิจ วัฏจักรธุรกิจ

ฉ. วิเคราะห์ราคาที่น่าลงทุน

ช. เหตุการณ์ไม่คาดฝัน

ญ. อื่น ๆ ที่สำคัญ (นายก ขายหุ้นชินมั้ง)

ต้องเข้ามาอ่านบ่อยๆ เป็นเครื่องเตือนใจ นะ

อีกอันที่อ่านแล้วชอบมากเลยก็ การบริหาร port ให้คิดว่าเหมือนเล่น CM ตอนแรกก็วางแผนก่อนเลยว่าปีนี่จะเล่นไร 4-4-2 5-3-2 3-5-2 ก็ว่ากันไป

กองหลัง = หุ้นแข็งแกร่งเติบโต สม่ำเสมอ

กองกลาง = จ่ายปันผลดี มี gain สมำเสมอ

กองหน้า = ยิงคม ก็ หุ้นโตเร็ว สามารถ เพิ่มราคาได้ อย่างวูบวาบ แต่ไม่ใช่หุ้นปั่น

ซื้อแพงความคาดหวังสูง ซื้อมาแล้วเล่นไม่ดีก็ต้องขายนะ

ว่าแล้วเย็นนี้ก็มีแมนยู ลิเวอร์พูล ต้องรอดูครับ ไปอ่านหนังสือต่อละ

เหนื่อยๆ เพลียๆ

2006-02-11T02:16:00.000+07:00

วันนี้ไม่มีสาระไรเลย แค่รู้สึกว่า ตัวเองไม่ได้ update blog นานมากแล้ว ตอนนี้รู้สึกว่า update blog ประมาณ เดือนละครั้ง เอาเหอะยังไงก็ยังดีกว่าไม่ได้เขียนอีกเลย

วันนี้หยุดงานมานั่งอ่านหนังสือ แต่ก็นอนทั้งวันเลย เลยต้องชดเชยด้วยการนอนดึกอ่านหนังสือ อยากกลับไปขยันได้เหมือนตอนปีสองจัง ท่าทางจะเป็นปีเดียวตั้งแต่เคยเรียนมาแล้วแหละที่ขยันได้ขนาดนั้น

วันนี้ไอ้นก โทรมาเล่าให้ฟังว่า เจอ แฟน คนต่อไปแล้ว รับโทรศัพท์แล้วก็งงนิดๆ ว่า อะไรของมันวะ ถามไปถามมา มันก็บอกว่าวันนี้มีน้องคนนึงมาสมัครงานหน้าตาน่ารักจัดๆๆๆ หวังว่าพี่เค้าจะรับน้องคนนี้นะเนี่ย สาธุ ไม่งั้นนี่พลาดเลยนะเนี่ย

ตอนนี้อยู่ในช่วงพยายามๆๆ แล้วก็ พยายาม หวังว่าจะทำได้สำเร็จนะ

เดือนที่ผ่านมาไปเล่นบาสนายช่างมา อืมรับรู้ได้เลยว่าทำไมร่างกายอ่อนแออย่างงี้ เล่นบาสกับใครก็แพ้อะ ทำไมเป็นแบบนั้นไปได้เนี่ย
เล่นเสร็จ ไปกินข้าวกับพวกพี่ น้องๆก็โดนด่ากันไปตามระเบียบ ก็นะ แข่งบาส แพ้ ๆๆๆ ทุกรายการ เหมือนไม่เคยสำนึกตัวเองว่าไม่ค่อยได้ซ้อม นั่งฟังไปเรื่อยๆ ก็ได้ข้อคิดเหมือนกันนะ เหมือนพี่เค้าเตือนสิ่งที่ขาดหายไปตั้งแต่เริ่มย้ายงานมาทำที่นี่ "ความมุ่งมั่น" มานั่งคิดดูเมื่อก่อนเราเป็นคนที่มีความมุ่งมั่นพอสมควรนะ แต่ไม่รู้ว่าทำไมมันหายไปๆ ตามกาลเวลา แล้วจะทำอะไรได้สำเร็จมั้ยเนี่ย

อ่าน มังกรคู่สู้สิบทิศ เสร็จแล้ว 21 เล่ม ทีหนังสือทำนองนี้ ไม่ใช่เรื่องยากเลยนะนั่นที่จะต้องอ่านให้มันจบ ทีอย่างอื่นนี่กว่าจะอ่านแต่ละที แทบตายเลย

เดือนที่แล้วไปงานรับปริญญาพี่มา รับพร้อมกับนุ่นเพื่อนสนิทซะด้วย แต่ก็ไม่ได้เดินเข้าไปดูไม่รู้จะเข้าไปดูทำไม แล้วก็ไปกินเลี้ยงกับเพื่อน ไมได้กินเหล้ากับเพื่อนนานมากแล้วนะเนี่ย นานๆไปกินกับพวกมันซักครั้งก็สนุกดีนะ พวกเนี่ยมันมีเรื่องให้สนุกสนานได้อยู่เสมอ เสมอ จริงๆ ด้วย อยากเจอเพื่อนบ่อยๆจัง

เหนื่อยๆๆๆๆ งานๆๆๆๆ อ่านหนังสือๆๆๆ อยากมีเวลาเยอะๆจัง อยากเล่นบาส อยากไปหาร้านข้าวอร่อยๆ อยากไปนั่งเล่นคุยกับเพื่อน อยากไปเที่ยวต่างจังหวัด อยากไปเที่ยวเมืองนอก อยากมีเงินเยอะๆ อยาก.......
บ่นซักที ก็ดีเหมือนกัน แล้วก็ก้มหน้าก้มตา ทำสิ่งที่ต้องทำต่อไป

ประเมินผลตัวเอง บ้างดีกว่า

2006-01-06T00:24:00.000+07:00

หลังจากคราวที่แล้วคิดจะประเมินผลตัวเอง แล้วไปสะดุด กับเรื่องภูชี้ฟ้าไปซะก่อน มาวันนี้เลยกะจะประเมินผลตัวเองรำลึก ปีที่ผ่านมาบ้างดีกว่า เท่าที่นึกได้ ก่อนอื่น post รูปไปคราวที่แล้ว มีแต่คนพูดถึงแม่ คราวนี้เอารูปแม่เต้น แทงโก้ กับ พี่ บนภูชี้ฟ้าก่อนดีกว่า อิอิอิ

ประเมินผลแยกเป็นเรื่องๆดีกว่า ว่าจะเริ่มที่เรื่องงานก่อนก็แล้วกัน

ปีที่แล้วนี่ เรื่องงาน ก็ ไม่รู้สึกว่าตัวเองทำงานได้ดีเท่าไหร่เลย รู้สึกว่าทำไปเรื่อยๆๆ มาคิดดูเหมือนว่า เราทำงานก็ประมาณที่คนทั่วไปเค้าทำได้นี่หว่า Average มากๆ แถมตอนไปประเมินผลยังโดนติว่า ไม่ค่อยละเอียด แล้วก็ bug เยอะ อีก มาคิดดูจริงๆแล้วเราไม่ใช่คนแบบนั้นนี่นา ถึงจะเขียน program ไม่ได้ระดับ พระเจ้า แต่ก็ไม่น่าจะถึงกับ ห่วย รู้สึกว่าไม่พอใจความสามารถตัวเองเท่าไหร่เลย รู้สึกว่า ตัวเอง เก่งน้อยไปนิด อยากเก่งเพิ่ม รู้สึกว่าเขียนงานก่อนทำงานยังไง หลังทำงานก็ยังคล้ายๆเดิม อะไรที่มันอยู่กับ ที่ก็เหมือนถอยหลังอะแหละ แต่สิ่งที่ได้มาหลังจากทำงานมาเกือบสองปี คงเป็นเรื่องของ Systematic และความสำคัญของระบบ production การคิดให้รอบคอบ financial knowledge รวมๆแล้วให้เกรด ตัวเอง แค่ B ก็แล้วกัน

เรื่องต่อไป เรื่องหุ้น
ปีที่ผ่านมา เป็นปีแรกที่เริ่ม ซื้อ ขายหุ้นจริงๆ ไม่เคยซื้อขายมาก่อน ก็อ่านๆมาบ้าง ตัวแรกที่ซื้อก็ ขาดทุน แบบ โงหัวไม่ขึ้น เชื่อตัวเองอย่างรุนแรง อืมม สุดท้ายก็ขายทิ้งไป สาเหตุก็น่าจะเป็นเพราะ ไม่ได้เข้าใจบริษัทอย่างแท้จริงซะเลย ไม่เข้าใจ ลักษณะของบริษัท ไม่ได้ดูราคาเลยว่าที่เราซื้อไปนะ ยอดดอยชัดๆ อืม บทเรียน บทที่หนึ่งเลย แล้วบทเรียนที่สองก็ตามมา ซื้อหุ้นตามข่าว แต่ว่า ข่าวมันดันไม่จริงซะนี่ เอาเลย คราวนี้ไม่รู้ทำไง cutloss เหรอ ไม่เอา หยิ่งด้วย โดนเลย ตอนหลังมันขึ้นมาเยอะมากๆ 30 % กว่าๆยังไม่ได้ทุนเราเลย เหอเหอเหอ เจ็บนี้ต้องจำ บทเรียนที่สามก็ยังมีมาต่อเนื่อง หุ้นปั่น อืมม ตัวนี้น่าจะเพราะความโลภแท้ๆ มันก็ขึ้นตามที่เค้าว่ากันนะ แต่ดันโลภ let the profit run หึหึหึ ไปเลย หลังจากขึ้นมานิดนึง ราคาดิ่งไม่หยุด ฉุดไม่อยู่ ก็ขายไปอีกเช่นเคย

จากบทเรียนสามบท สอนให้รู้ว่า
1 จงศึกษา ให้ถ่องแท้ ทั้งด้าน พื้นฐาน ราคา จิตวิทยา ก่อนตัดสินใจซื้อ ถ้าไม่ได้ศึกษาให้ดี ก็อย่าไปซื้อมัน เสียดาย ดีกว่าเสียตังค์นะจะบอกให้
2 หุ้นปั่น หุ้นข่าว เลิกซะดีมั้ยอะ หัดวิเคราะเองดีกว่า
3 ไม่โลภครับ ท่าทางจะยากสุดแล้วเนี่ย
ปีหน้า ต้องดีกว่าเดิม ประเมินผลตัวเองปีที่ผ่านมา เอาไป D ก็พอแล้ว
ปล port ตอนนี้ บวกแล้วครับ ไม่ต้องเป็นห่วง

เรื่องต่อ มา เรื่องเกี่ยวกับตัวเอง
ตัวเองปีที่แล้วตั้งเป้าเอาไว้เยอะมาก ทำได้บ้างไม่ได้บ้าง ที่ดีดี ก็คือ เรื่องการเล่นบาสทุกวันจันทร์ เป็นเรื่องที่ประสบความสำเร็จอย่างงดงาม แล้วได้ตามเป้าหมายที่ย้ายงานมาด้วยเพราะว่าย้ายเพื่อให้มีเวลาให้ตัวเองมากขึ้น ก็ดีครับ อีกเรื่อง ก็หารายได้จากการสอนพิเศษได้สม่ำเสมอ หึหึหึ
แต่เรื่องผิดหวังท่าทางจะมีนับไม่ถ้วนแฮะ อ่านหนังสือสอบเอย สุดท้ายก็ทำไม่ได้ งานที่ประกาศไว้ว่าจะทำให้เสร็จก็ไม่เสร็จ แต่เรื่องที่รู้สึกว่าตัวเองแย่ที่สุด ก็เรื่องของการ manage เวลา เพราะว่าตอนนี้รู้สึกว่า เวลาแต่ละวันทำไมมันเหลือน้อยเหลือเกิน เท่าที่สังเกตุดูน่าจะเป็นเพราะว่า เราไม่เต็มที่กับเวลาที่เราแบ่งไว้ อย่างตอนทำงานท่าทางเราจะเล่นๆๆๆๆ ต่างๆนานา มากเกินไป แล้วตอนอ่านหนังสือ เสียเวลาในการทำอารมณ์ไปซะเยอะเลย กะจะทำงานก็อ้างนู่นอ้างนี้หาข้อแก้ตัวให้ตัวเองสารพัด กว่าจะเริ่มทำมันก็ไม่เสร็จซักที เช่นตอนนี้เป็นต้น ประเมินไปเลย เกรด C+

สรุปผล
เกรด ออกที่ C+ แย่หวะปีที่ผ่านมา

ปีนี้ตั้งเป้า
1 ต้อง manage เวลาให้ดีขึ้นกว่าเดิม ทำงาน คือ ทำงาน เล่น คือ เล่น เรียน คือ เรียน เป้าหมายอันดับหนึ่งเลย(แก้ตรงนี้ได้ ข้อหนึ่ง ข้อสามน่าจะดีขึ้น อาจจะเหลือเวลาไปพัฒนาข้อสอง)
2 TOEFL ซํกทีเหอะ ไม่อ่าน ไม่สอบ ไม่ได้แล้ว เหอเหอเหอ

สองข้อทำให้ได้ ทำไม่ได้ นี่ จะ วิ่งรอบสวนเบญกิติ 10 รอบเลยเอ้า ฟ้าดินเป็นพยาน

ภูชี้ฟ้า

2006-01-04T04:19:00.000+07:00

จาก blog วันที่ผ่านมา กลับบ้าน ก็เตรียมตัวรับกับ ปีใหม่แล้ว เริ่มจาก count down ปีนี้ไป countdown บ้านเพื่อน คุยกันกับเพื่อน ที่ไม่ได้เจอกันนาน เจอกันเมื่อไหร่ก็ฮาเมื่อนั้นเลย ขำมากๆ มีเพื่อนคนนึง มันบอกว่า มันเข้าคุกมา ตกใจเลย พอมันเล่านี่อย่างขำ เรื่องมันมีอยู่ว่า
วันหนึ่ง มันไปแย่งโทรศัพท์แฟนมันแล้วมือไปโดนตา พ่อแฟนมันจะเอาเรื่อง สงสัยทะเลาะกันบ่อยเกิน เลยเอาตำรวจมาจับมัน มันก็มอบตัวตามระเบียบ ก็ถามตำรวจที่มาจับมันว่า ต้องเสียเงินเท่าไหร่ครับ ตำรวจก็ตอบว่า 100-200 บาท มันก็อืมๆๆๆ เอาเงินไป 500 ก็แล้วกัน ก่อนไปกินก๋วยเตี๋ยวก่อน 40 บาท ไปถึง ขึ้นศาล เพราะว่าคู่กรณีไม่ยอมความ ศาลมาถึงบอกว่า ทำร้ายร่างกายเสียค่าปรับ 1000 บาท แต่รับสารภาพ ลดเหลือ 500 บาท เพื่อนมันก็คร่ำครวญ ซวยแล้วกู ก็พูดว่า "ศาลครับ 460 ได้มั้ยครับ" ขำมาก มันกล้าต่อศาลเหมือนซื้อของด้วยแฮะ ศาลบอกว่า ไม่ได้ นักโทษที่นั่งข้างๆมัน (โทษค้ายาบ้ามั้ง) บอกมันว่า "นายๆ เรามี สิบบาท " แล้วมันก็เลยขอเงินตำรวจที่พามันมา อีก 30 บาท เลยรอดไป คราวนี้มันขู่ทุกคนเลย ใครเถียงมัน มันบอกจะหือ เหรอ กูเคยเข้าคุกแล้วนะเว้ย อิอิอิ ข้อหาข่วนตา

วันต่อมา ไปภูชี้ฟ้า รูปข้างบนเป็นสัญลักษณ์ภูชี้ฟ้าเลยนะ หัวสิงห์ แต่ว่าไม่ได้ไปดูตรงนั้นหรอก คนเป็นหมื่น เยอะมากๆๆๆ แต่สวยมากเลยนะ มันหนาว หมอกเยอะ

รูปนี้ตอนไปถึงใหม่ๆ กลางวัน ยังหนาวเลย เห็นมีหุบเขาเยอะ ชอบๆๆๆๆ ตอนแรกไปถึงจะนอนเต้นท์ บนอาคาร แต่ว่าคุณพี่สะใภ้กลัวหนาวมาก พ่อเลยถามรีสอร์ทให้ก็ได้มาที่นึง หัวละ 450 ก็ ok สภาพดี แถมข้าวอีกสองมื้อ ก็ ตกลง

ที่พัก ไปถึงก็นอนเลยตามระเบียบ กลางคืน อ่านนิยายจบไปเล่มนึง จาก สิบเล่มที่เอาไปอ่านที่บ้าน เจอ งานราษ งานหลวงที่บ้าน สุดท้ายไม่ได้อ่านนิยายที่เอาไปเลย สุดเศร้า กลับมาไม่รู้ว่าจะมีโอกาสได้อ่านมั้ยเนี่ย

พระอาทิตย์ขึ้น รูปนี้ขึ้นมาได้ซักพักแล้วแหละ จะลงจากเขาแล้วว่างั้นเหอะ แต่ยิ่งมันสว่างมันยิ่งสวย เลยเอารูปนี้มาโชว์ก่อน

ไหนๆก็มาแล้วก็ถ่ายคู่ ทะเลหมอกซะหน่อย จริงๆก็ไม่ได้มาเที่ยวที่นี่นานแล้วนะเนี่ยตั้งแต่สมัยปีหนึ่ง

สุดท้ายชอบรูปนี้ที่สุดเลย ถ่าย Titanic กับแม่ เหอเหอเหอ

พอก่อน จริงๆอย่างเขี่ยน ประเมินผลตัวเองปี่ผ่านมา แต่ค่อยทำวันหลังก็แล้วกัน

กลับบ้านนน แล้ววววววว

2005-12-29T01:46:00.000+07:00

ไม่ได้เขียน blog นานมากๆๆๆ แล้วนะเนี่ย ก็ไม่ว่างนี่นาทำไงได้หว่า ปีหน้า หวังว่าจะได้เขียนบ่อยกว่านี้ ตอนนี้อยู่ เชียงราย แล้วววววว ดีใจเป็นที่สุด ไม่ได้กลับบ้านมาเกือบครึ่งปีแล้วมั้ง อยากกลับบ้าน อยู่บานเฉยๆนี่มันมีความสุขจริงๆเลย ไม่มีที่ไหน สุขใจเท่าบ้านเราจริงๆด้วย แต่ เหยียบ เชียงราย ตอนแรก ผิดหวัง เล็กน้อย เพราะว่าเตรียมใจมาหนาวเลยนะนั่นอะ ลงมา อากาศอบอุ่นขึ้นมาเฉยๆ ถามพ่อ พ่อก็บอกว่า สองสามวันก่อนหนาวจัดเลย อะไรว๊า คนอยากหนาวเสือกไม่หนาว วันที่จะกลับ ฝนก็ตกอีก ลำบากจริงๆเลย งงเลย ตอนนี้มันฤดูไหนแล้วกันแน่วะ เอาให้แน่เหอะ เดี๋ยวหนาว ซักพักฝนตก แล้วก็ร้อน แล้วกลับมาหนาวอีก เอากับมันสิ

กลับมาบ้านวันแรก .. วันแห่งการนอน
กลับมาถึงบ้าน เก้าโมงเช้า เข้าบ้านมา ประทับใจบ้านนิดหน่อย ปูพื้นหน้าบ้านใหม่ ทำบ้านใหม่ ทาสีใหม่ แต่เข้าไปในห้องของตัวเอง พบว่า ดันกลายเป็นห้องเก็บของไปเสียแล้ว โอว้ พร้อมทั้งการ์ตูนทั้งบ้านก็สูญสลาย หายไปได้เช่นไร ทำไม ทำไม ทำไม แต่ก็ไม่ได้โวยวายอะไร เพราะว่าทำใจไว้แล้วเหมือนกันว่าซํกวันแม่ต้องจัดการกับมันแน่ ถ้ามีบ้านเป็นของตัวเองนี่ไม่ยอมแน่ๆ คุยกับพ่อแม่ได้นิดหน่อย ถึงเวลานอนแล้ว นอน ก็เย็นสบาย ก็นอนๆๆๆๆ ไปเรื่อย ตื่นมาก็เกือบบ่ายสอง อะไรมันจะมีความสุขขนาดนั้น ตื่นมาก็ออกไปกินข้าว เที่ยวเล่นนิดหน่อย แล้วก็นอนๆๆๆๆอีก ตื่นอีกที เกือบทุ่ม ไปเล่นบาส กลับมา อาบน้ำแล้วก็นอนๆๆๆๆๆ อยู่บ้านนี่มัน สวรรค์ ชัดๆ

วันที่สอง .... โดนเปิดบริสุทธิ์
ตั้งชื่อให้มันตื่นเต้นไปงั้นแหละ วันนี้ ตื่นมาก็สิบโมง นั่งดู full house ไปแผ่นนึง ก็กินข้าว แล้วแม่ชวนว่า ไปนวด แผนไทยกันมั้ย เออ ลองดูก็ได้ กำลังปวดหลังอยู่พอดีเลย ไปถึง คนแก่ทั้งนั้นเลย จะได้นวดมั้ยเนี่ย รอไปเป็นชั่วโมง ยังไม่ได้นวด ก็กะไม่นวดแล้ว แต่อยู่ๆก็ได้ เออ ก็ดี ตอนนวด ก็ดี เค้าพยายามกดเส้นจนเส้นมันยืดให้ได้เลยแฮะ ปวดหลังก็หายไปนิดนึง แต่ก็ยังตามมาปวดตอนกลางคืน ท่าทางจะแก่แล้วมั้งเรา แต่ก็ไม่เป็นไร หวังว่าจะหาย ไม่หายจะไปหาหมอแล้วนะเนี่ยยยยยย

ต้องปฏิวัติตัวเองบ้างซะแล้ว

2005-11-21T01:19:00.000+07:00

เสาร์ - อาทิตย์ที่ผ่านมานี่เป็นเสาร์ อาทิตย์ที่ทำตัวไร้สาระเป็นที่สุดเลยอะ นอนไปวันละ 15 ชั่วโมง พอมารู้สึกตัวอีกที รู้สึกว่าเสียดายเวลามากๆอะ นอนไปได้ยังไงก็ไม่รู้ แย่จัง เลยรู้สึกว่า ต้องปรับปรุงซะแล้ว ไม่งั้นวันเวลามันหายไปหมดแน่ๆเลย

ช่วงนี้จนจัดๆๆๆๆๆๆ เลยอะ เงินไม่พอกินเป็นเดือนแรก ของปี เพราะว่าวางแผนทางการเงินผิดพลาด อยู่ๆน้องก็เบี้ยวไม่เรียนพิเศษมาสามอาทิตย์แล้วอะ เงินที่กะว่าจะได้กลับไม่ได้ ชีวิตเลยแย่เลย อืม ต้องไม่คาดหวังการสอนพิเศษมาคิดแล้วอะ แต่เพื่อนให้ไปช่วยงาน เก็บเงินไม่ได้ซักงานเลยแย่จัง

อยากดู Harry Potter จัง เห็นเค้าบอกว่าภาคนี้น่าจะดีที่สุดใน 4 ภาคเลยนะ แต่ท่าทางจะนานไปหน่อย ดูกลางคืนจะไหวมั้ยเนี่ย 3 ชั่วโมง กว่าจะจบก็ง่วงตายกันพอดี เอาเหอะ หวังว่าจะได้ดูก่อนดีกว่า สาธุ

ตอนนี้อ่านมังกรคู่ เริ่มมาถึงทางตัน เพราะว่า ไม่มีหนังสืออ่านแล้วอะ ยืมไอ้เฉียด ของมันก็กระจัดกระจาย ห้องสมุด หนังสือก็หายไปเป็นชาติไม่มีคนเอามาคืนซักที ต้องรอยืมไอ้ล้งแล้วหละมั้ง เนี่ย หวังว่ามันจะให้ยืมนะเนี่ยย

จะปลายปีแล้วก็ต้องมีการประมวลผล หวังว่าปีนี้ประมวลผลแล้วมันจะออกมาดีเถอะนะ สาธุ

อยากว่างจัง

2005-11-18T00:17:00.000+07:00

เมื่อก่อนไม่เคยคิดเลยว่า เวลามีไม่พอ เพราะว่าเวลาเหลือเฟือ กลับว่างจนไม่รู้จะทำอะไรซะอีก แต่พอเรียนจบมามันต้องทำงาน หาเงินเพิ่ม สอนพิเศษ เล่นกีฬา อืม มีคนเคยบอกว่า ที่เราคิดว่าเวลามีไม่พอ เพราะว่าเราบริหารเวลาไม่เป็น แต่มาคิดดู มันไม่จริงเสมอไปก็ได้มั้ง บางที มันมีสิ่งที่สำคัญต้องทำ กับสิ่งที่อยากทำ ซึ่งมันไม่ได้ไปทางเดียวกันอยู่ บางอย่างสำคัญก็ไม่ได้ อยากทำ อยากอ่านนิยาย อยากเล่นบาส อยากเล่นเกมส์ อยากไปเที่ยวต่างจังหวัด อยากไปเที่ยวเมืองนอก อยากดูหนัง อยากไปหมด Unlimited Requirement ,Limited Resource.

เราดิ้นรนอยู่ในห้วงของทุนนิยม จริงๆแหละ ถ้าไม่มีเรื่องเงินมาเกี่ยว ชีวิตคงเป็นอะไรที่ Create อะไรได้เยอะๆเนอะ อยากทำอะไรก็ได้ คนอาจจะเล่นบาสอาชีพกันเพราะว่าไม่ต้องห่วงเรื่องเงินเดือน ทักษิณ อาจจะไม่ได้เป็นนายก เพราะว่า นักการเมืองไม่ต้องการ นายทุนหนุนหลัง อืมม แต่เมื่อมันเลิอกไม่ได้ เราก็มีความสุขเท่าที่ทำได้แล้วกัน ทำงานอย่างที่ชอบ แล้วก็วางแผนที่จะมีเงินเหลือในอนาคต มีอิสรภาพทางการเงิน อืมมม เริ่มต้นมักจะลำบากเสมอแหละ อืมม สู้ต่อไป

พรุ่งนี้ เฝ้า บูธงาน SET in the City แหละ ไม่เคยทำกับของ SET เลย เพื่อนก็ไปทำอย่างอื่น ทำคนเดียว อาจจะดีก็ได้ ไปลุ้นกัน

กลับมา update blog อีกครั้ง

2005-11-16T00:24:00.000+07:00

เดือนที่ผ่านมาไม่ค่อยได้ update Blog เท่าไหร่เลย กลับหอมาก็นอน มีอะไรทำเยอะแยะไปหมดในแต่ละวัน แต่เดือนที่ผ่านมาก็ทำอะไรไปเยอะเหมือนกัน ได้ดูหนังที่อยากดูตั้งสามเรื่องแหนะ เรื่อง GOAL , เพื่อนสนิท , แล้วก็ animation จำชื่อไม่ได้แล้วแฮะ ไอ้ตัวหนีสวนสัตว์นั่นอะ ช่างมันเหอะ

ช่วงนี้รู้สึกเหมือนตัวเองยังกลับไปเรียนอยู่เลยแฮะ วัน เสาร์ อาทิตย์ ที่ผ่านมา ไปทริปบาส วันจันทร์มา ไปเล่นบาสแข่งกับบัญชีกับน้อง แล้วพรุ่งนี้ก็ลอยกระทง ก็หนีไม่พ้นจุฬาอีกเช่นเคย ก็ดีนะ คิดถึงเหมือนกัน อยากกลับไปเรียนอีกเหมือนกันนะเนี่ย เอาเหอะจบมาแล้วก็ต้องสู้ชีวิตต่อไป

อาทิตย์ที่ผ่านมาก็ช่วง Evaluate ก็ไม่รู้ว่าปีนี้จะเป็นไง อาจจะประเมินออกมาแล้วไม่ค่อยดีเท่าไหร่ก็ได้ น่าจะตั้งให้เยอะกว่านี้ซํกนิด เผื่อเค้าปรับลง อิอิอิ อยากได้โบนัสเยอะๆจัง มีค่าใช้จ่ายมารอแล้วแต่เงินยังไม่ได้เลยเนี่ยยยย

ช่วงนี้กลับมาเป็นช่วงงานเยอะอีกครั้ง มีงานมารอเต็มไปหมด ท่าทางชีวิตไม่ค้องทำอะไรแล้วเนี่ยทำงาน งาน แล้วก็งาน หวังว่า ชีวิต นี้ คงได้มีโอกาสได้มีอิสรภาพทางการเงินนะ ไม่ต้องเป็นหนูปั่นจักรอยู่อย่างนี้ไปตลอด อืมมมมม

วันนี้เอาแค่นี้ก่อนดีกว่าไปทำงานก่อนดีกว่า เดี๋ยวจะไม่ได้นอน

TFEX & BEX Rally

2005-10-07T01:08:00.000+07:00

ไม่ได้ update blog มาหลายวันแล้วเนี่ย หลังๆมานี่ทำงานเหมือนไม่ต้องนอน นอนตีสี่มาสองคืนติดแล้ว ง่วงจังเลย
วันนี้อู้งานนิดนึงมา update blog ตัวเองก่อนดีกว่า เดี๋ยวไม่ได้เขียน

วันนี้มี Walk Rally เหอเหอเหอ จะบอกว่าเกิด มาตั้งแต่ค่ายลูกเสือ สมัยประถมก็แทบจะไม่ได้เล่น walk rally อีกเลย
เค้าจัด rally แนะนำ ตลาด ตราสารหนี้ (BEX) กับ ตราสารอนุพันธ์ (TFEX) ก็ไปแข่งกับเค้า มันก็มีตอบปัญหากับเล่นเกม

ตอบคำถามก็พอทำได้อยู่นะ แต่เล่นเกมนี่ไม่มีดวงเอาเลย หายไป 8 คะแนน จากสิบนิดนิด สุดท้ายมา ได้ที่สี่ ถ้าได้คะแนนเกมเพิ่มอีกนิด ก็ได้ค่ารางวัล 2000 เป็นค่าขนมแล้วเนี่ย น่าเสียดายจริงๆ เอาเหอะ ไม่ได้หวังอะไรอยู่แล้วแค่เล่นขำๆ ก็ยังดี สุดท้ายก็ไม่ได้ทำงานไปอีกอาทิตย์นึง ทั้งๆที่อาทิตย์นี้งานเยอะมาก เฮ้อ ไปทำงานเดี๋ยวนี้นั่ง ลองทำอย่างเดียวเลย ช่วงนี้ได้ทำอะไรเกี่ยวกับ web service เยอะมากเลยอะ แต่ก็ดี น่าสนใจ แต่เสียอยู่อย่างเดียว ทำตั้งนานแล้วทำไม่ออกซักทีไม่รู้ผิดตรงไหนแย่จัง

หลายวันก่อน พักโทรมาบ่น เลิกกับแฟน อืม น่าสงสารเพื่อนเหมือนกัน จริงๆคิดว่ามีหลายสาเหตุนะที่ทำไมมันถึงเลิก แต่ยังไม่ได้คุยกับมันดีดีเลย วันหลังมานั่งวิเคราะห์เรื่องนี้ดีกว่า

ช่วงนี้ตั้งหน้าตั้งตา รอดู Madagusga ไม่รู้ว่าเขียนถูกป่าว ไม่ใช่ว่ามันยังไม่เข้าแต่ไม่มีเวลาไปดู โคตรจะเศ้ราเลย เอาเหอะ วันนี้พอแค่นี้ดีกว่า ง่วงเป็นที่สุด อ๊ากกกกกก

กลับมาแล้ว ค๊าบบบบบบบบ

2005-10-02T19:37:00.000+07:00

ไปเที่ยวกลับมาแล้ว Mariott huahin กำหนดการรวมกันที่ SET 8:30 ไปถึง 8:25 กะว่าจะยืมหนังสือ ห้องสมุดมาอ่าน ก็มาทันดังคาด เข้าไปห้องสมุดเลือกหนังสือ หยิบ มังกรคู่สู้สิบทิศ มา กะว่าจะเอาไปอ่านด้วย หยิบมาก็เลยเอามาถามเพื่อนว่าเล่มหนึ่งมันอันนี้มั้ยอะ เพราะว่ามันเขียนว่า ภาคสมบูรณ์ แต่ก็เคยคุ้นๆว่า มันสอง ภาค แล้วมันก็เป็นดังคาด ผิดเล่มครับผม ก็เลย ไม่ได้อ่านตามระเบียบ แต่ว่าไปปีนี้สนุกกว่าปีที่แล้ว ต่อให้ยืมถูกเล่นก็ไม่มีเวลาอ่านแต่อย่างใด

ไปถึงก็ถ่ายรูปขึ้นรถ ออกเดินทาง ก็นั่งไป บนรถก็ไม่กล้าอ่านหนังสือ กลัวเมารถ เค้าเปิด โปงลางสะออน ก็ดูบ้างไม่ดูบ้าง เฉยๆ อะ รู้สึกว่ามันแสดงเหมือนเดิมยังไงก็ไม่รู้ ก็เลยหลับ ตื่นมาอีกที ถึงแล้ว หุหุหุ กินง่ายนอนง่ายก็มีข้อดีอย่างนี้แหละ

กินข้าวเที่ยงงงงงง และกินข้าวเที่ยงที่ร้าน ปลาทู ก่อนถึงที่พักเล็กน้อย ร้านอยู่ในซอยติดทะเล ทะเลสวยดีทีเดียว ซอยทางเข้าเล็กมาก แปลกใจที่เค้าเอารถเมล์เข้าไปได้ยังไง คนขับนี่ความสามารถสูงจริงๆ เข้าไปถึงเค้าก็ยกอาหารมาเลย อืมอาหารก็ตามชื่อร้าน เต็มไปด้วย ปลาทู แต่ไม่ค่อยชอบปลาทูเท่าไหร่ ก็กินไปเฉยๆ กินปลาอย่างอื่นมากกว่าอีก แต่ก็ อิ่มอร่อยอยู่ดี

มาถึงแล้ววววว แต่ เอ๊ะ ทำไมรู้สึกเหมือน อนันตรา ที่ไปคราวที่แล้วเลย ก็ไม่ได้สนใจ เพราะ คิดว่ามันคงเป็นอย่างงี้แหละ สงสัยเพราะว่ามันใช้ พื้นสีเดียวกันมั้ง ไม่ได้สนใจ แต่พอเดินเข้าไปในห้องพัก ไม่ใช่ละ แบบนี้มันถอดแบบเดียวกันมาเลยนี่หว่า หลังจากรื้อฟื้นความทรงจำก็ อ๋ออออ มันเป็นเจ้าของเดียวกันนี่เอง อันนี้ต้องยกความดีให้การเล่นหุ้นนะครับ ทำให้รู้เรื่องราวเกี่ยวกับบริษัทและธุรกิจมากขึ้นทีเดียว

แต่ไม่เป็นไร เหมือนกันหรือว่าไม่เหมือนไม่มีปัญหา เพราะว่า คราวที่แล้วก็ยังประทับใจอยู่ มาถึงก็สัมมนาก่อนเลย บรรยากาศห้องเคร่งเครียดมาก มีกระดาษให้ lecture ด้วย แต่ว่าการสัมมนาเน้น ขำๆ กันเป็นส่วนใหญ่ ก็ให้ พี่หนิง CEO ของ Settrade มาพูดถึง Mission และ Vision ของบริษัท แล้วก็บอกว่า Settrade ถึงแม้จะเน้น Internet Trading แต่ก็ต้องทำให้องค์กร รวมอย่างตลาดหลักทรัพย์ประสบความสำเร็จด้วย แล้วก็พูดถึง TFEX และ TSD นิดหน่อย แล้วก็บอกว่าเราขาย Service นะ แล้วก็อธิบายเคล็ดลับของ Service แต่จำไม่ได้แล้ว ถ้าจำได้จะเอามาเล่าให้ฟังนะ ทั้งหมดนี้เป็น สาระที่มีอย่างเดียวในการมาทริปครั้งนี้ ที่เหลือ กินๆเล่นๆ อย่างเดียว

คราวนี้เล่นกีฬาสีแล้ว บอกมาทีแรกเลย แชร์บอล โอ้ เข้าทางมากๆๆๆ หวานหละ แชร์บอลก็เหมือนบาสอะนะ สบายสบาย ก็เป็นดังคาด เกมแรก ชนะไป 3-1 เหอเหอเหอ ยิงไปสองลูก ที่น่าประทับใจคือ คนถือ ตระกร้าเป็นผู้บริหารหมดเลย เกมต่อมา เล่น วิ่งลูกโป่งสองคน หนีบลูกโป่งแล้ววิ่งห้ามใช้มือ คนอื่นเค้าเป่าตึงเปรียะ สีเราเป่าแค่นิดเดียว คนอื่นแตกหมด ชนะไป สบายสบาย เอาหละ เล่นแชร์บอลอีกรอบ คราวนี้เจอไอ้นก ก็ลำบากหน่อยที่ต้องมาจับมัน ก็ตอนแรกก็สูสี ตอนหลัง ขี้โกงนิดนิด ขี้เกียจวิ่งขึ้น ยิงมันตั้งแต่อยู่แดนหลังนี่แหละ ก็นะ สนามเล็กมากๆ ก็ชนะไปอีกตามระเบียบ เกมต่อไป เหยียบผ้าสองผืน สี่คน ห้ามเหยียบพื้น ตอนแรกก็สูสึพอใกล้เส้นชัยอีกทีมรีบเกินไป ล้มต้องไปเริ่มใหม่ ชนะอีก เออนะ วันนี้เล่นอะไรก็รุ่งแฮะ เกมสุดท้าย เดินพร้อมกันห้า คน ทีมเรามีผู้หญิงด้วยเลยแพ้ไปไม่ต้องสืบ ไม่เป็นไรนำเยอะมากๆ

คราวนี้มาถึง Highlight ของงาน คืองานเลี้ยงตอนเย็นเค้าให้แต่ละทีมเตรียมละครให้น้องใหม่แสดง ดีจังไม่ใช่น้องใหม่แล้วก็เลยดูอย่างสบายใจ ช่วยงานเค้านิดหน่อยก็พอแล้ว สีแรก สีฟ้า ตอนแรก ก็เต้นๆตามเพลงก็ไม่มีอะไร มาถึงคนสุดท้าย เห็นบอกว่าเป็นทีเด็ดเลยตั้งใจดู ก็เต้นเพลงอะไรไม่รู้ไม่สนใจ ทีเด็ดอยู่ที่คนเต้นต่างหาก พี่คนนี้ในเวลา เงียบเหมือนกัน ก็ไม่คิดว่าจะเต้นเก่งขนาดนี้ ยังไม่พอ เต้นไปซํกพัก ถอดเสื้อ ไม่พอ ซักพักมีสามสาว(ผู้ชาย)หนึ่งในนั้นมีเพื่อนเราคนหนึ่งด้วยแต่คงออกนามไม่ได้ประทับใจเกินไป ก็เข้าไปนัวเนีย สุดท้ายสามสาวทนไม่ไหว ถอดเสื้อด้วยอีกคนแต่ข้างในคาดไว้ด้วยผ้าทำเป็นเกราะอก โอ้วววววว ทำไปได้ สุดท้ายคือมีผู้ชายสี่คน นัวกันอยู่บนเวที เออนะ ทีเด็ดจริง

มาถึงสีที่สอง สีเหลือง คราวนี้ก็มาเต้นๆเหมือนกัน แต่ก็นะ ทุกคนยังลบภาพของสีที่ผ่านมาไม่ได้ สีนี้ก็เต้นไปเรื่อยๆจนจบไม่ได้ดี ไม่ได้แย่ แต่ก็ไม่มีอะไรประทับใจเป็นพิเศษ

สุดท้าย สีตัวเอง สีชมพู ทำเป็นรายการข่าว มีกนก สรยุทธ ก็ดีนะ แต่พี่คนนึงก็มาทีเด็ด เอาเชือกฟางมาทำเป็นวิกผม ใส่เกราะอกสีชมพูอีกต่างหาก เออ เอาเข้าไป ก็มีแสดงมีเต้น โดยรวมก็ Ok ทีเด็ด คงอยู่ที่ดึง พี่ ถิ ซึ่งเป็น VP มาร่วมแสดงเป็นหมดลักษณ์ได้นี่แหละ หุหุหุ

หลังงานก็ร้องเพลง น้องเกด ซัดก่อนเลยก็ร้องๆ เต้น ๆ ตามประสาคนกล้าแสดงออก ได้ขึ้นไปร้องสองเพลงด้วยแหละ เพลงแรก ร้อง เธอสวยไอ้นกเล่นกีต้าร์ ตอนแรก จำเนื้อไม่ได้ให้ไอ้นก search net ให้ สารพัดประโยชน์จริงๆ ขึ้นเวทีพร้อมโน้ตบุ๊คเลย เท่ห์ที่สุด เพลงที่สอง ร้อง น้ำลาย โดนพี่เค้าขอร้องไม่รู้ทำไม แต่ก็ร้อง แต่หลังจากนั้นทีเด็ดก็เริ่มขึ้นอีก เพราะว่าพี่สามคน อยากร้องลูกทุ่ง พอร้องแล้วบอกว่าอยากได้ dancer เลยขอร้องให้พี่คนเดิมขึ้นมาเป็น dancer ให้ อืมยิ่งดูยิ่งขำ พี่เค้าเต้นได้มืออาชีพมากๆๆๆๆๆ คนร้องนี่ร้องไปขนลุกไปด้วยความเสียวซ่านใจหวั่นไหว พี่เค้าก็บ่นว่าพี่อาย พี่เหนื่อยแต่เต้นไม่หยุดเลย สุดท้ายมาเต้นกับน้องเกด คราวนี้ท่าทางวมน้ำสมเนื้อ เต้นด้วยกันอย่างเมามันส์ โอ้ววว ตอนเช้ามีคนมาถามพี่คนนึงว่า บริษัท พี่ทำเกี่ยวกับ Entertainment เหรอ เออแฮะ คิดไปคิดมา ท่าจะจริงัย

กลางคืน ตามประสา หนุ่มวัยโจ๋ ก็มีการตั้งวงริมทะเลกันหน่อย ก็นะ ตอนแรกมันไม่มีใครเริ่ม ก็เลยปลุกกระแสซะเลย ชวนน้องกิน กินไปกินมา น้องก็เมาเราก็เมา เอาเข้าไป นอนริมทะเล ตื่นมายุงกัดเต็มเลย ก็เลย ไม่เอาแล้ว ไปนอนดีกว่า ตื่นมาเสียดายเล็กๆ เพราะว่าตอนหลังจากนั้น มีเรื่องขำมากมาย ก็นะ วันหลังจะไม่ทำแบบนี้แล้วครับ

สนุกสนาน ตามประสาไปเที่ยว ที่พักหรู กิจกรรมสนุก กับข้าวอร่อย เสียอย่างเดียว ไปนอนคืนเดียวน่าจะได้ไปเที่ยวนานๆหน่อย พรุ่งนี้ก็ต้องทำงานเผชิญโลกต่อไปครับ ... ถ้าได้รูปจากกล้องพี่ๆเค้าจะเอารูปมาแปะให้ดู

เที่ยวพักผ่อนนนนนน

2005-10-01T00:55:00.000+07:00

เย่ เย่ เย่ ได้เที่ยวแล้ว ได้ไปเที่ยวพักผ่อน ต่างจังหวัดกันเสียที อยากไป อยากไป อยากไป

Mariott Huahin Oh!!!! Great

Settrade Company Trip ครับผม

วันนี้ที่ทำงานเลยคุยกันแต่เรื่อง company trip มีกีฬาสีด้วย

อยู่สีชมพูแหละ Slogan สิว ๆ ชิว ๆ ชมพูๆ อย่างน้อยก็ดีกว่าชื่อแรกที่เค้าคิดกันแหละนะ Pink panther

พูดถึงเรื่องไปเที่ยวแล้วอยาก ได้กล้องถ่ายรูปจัง ยังคิดไม่ออกเลยว่าจะหาซื้อรุ่นไหนดีเพราะว่าไม่มีเงิน รอ โบนัสออกดีกว่า หวังว่าปีนี้จะได้โบนัสเยอะๆเหอะ สาธุ

ตอนนี้เพื่อน ที่เค้ามา รุ่นแรก ที่ TSD เค้าได้เป็น Senior แล้วอะ เมื่อไหร่เราจะได้เป็นบ้างเนี่ย จะได้มีเงินมีทองใช้กับเค้าเสียที อาจจะไม่ได้ก็ได้เพราะว่าเข้ามาทีหลัง ถ้าไม่ได้เป็นนี่ชีวิตเศร้าเลยนะเนี่ย

สภาพในที่ทำงานช่วงนี้ เฮฮาดีเหลือเกิน ตอนนี้ใส่ wrist band สีชมพูทุกวัน ปากกา สีชมพู แก้วน้ำสีชมพู แล้วก็หัวใจ สีชมพู เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่า น้องคนนึง เค้าไปชอบ สาว บริษัท ข้างๆ ชั้นเดียวกัน ขำมากๆ แซวกันทั้งวัน ก็นะ รวมหัวกันแซวขำๆๆๆ งานก็เริ่มลดลงแล้ว มักจะมีช่วงเย็นๆ กลางวันก็เล่นๆ

วันนี้ ปาท่องโก๋ ในตำนานมาขายอีกแล้ว อร่อยๆๆๆๆ นอกจากนั้น ซื้อ ขนมมาเพียบเลย กะจะซื้อของกินขำๆ ซื้อไปซื้อมา อันนั้นก็อยากกิน อันนี้ก็อยากกิน หมดไปสองร้อย กลับมากินแล้วก็อิ่ม อิ่มแล้วก็กิน ไม่อ้วนไหวมั้ยเนี่ย อ้วนมากๆ อ๊ากกกกกกกก ไม่ไหวแล้ว

ช่วงนี้มีคนเจอ มรสุม ชีวิตกันเยอะมากเหมือนกันนะเนี่ย แต่ละคนก็เจอไม่เหมือนกัน โดยเฉพาะเรื่องความรักมักจะเจอกันเยอะมาก แล้วคนที่เป็นเอามากมักจะเป็นเพื่อนผู้หญิง ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม บางทียังงง กับเค้าเลยว่าที่เค้ากำลังมีปัญหานี่เหมือนตัวเค้าเองยังไม่รู้เลยว่าเค้าต้องการอะไรกันแน่ จริงๆ เราก็เคยเป็นนี่นา แต่ก็ไม่รู้สึกว่าตัวเองเป็นหนักหนาเหมือนอย่างที่คนอื่นเค้าเป็นนะ

คำถามแรกที่มักจะถาม เพื่อนก็คือ ถ้ามันเป็นอย่างงี้แล้ว สิ่งที่จะทำต่อไปจะทำยังไง คิดดีแล้วเหรอ ที่ทำอย่างงั้น มันเหมือนว่า ปัญหาที่เค้าเจอ เค้าก็รู้ว่ามันต้องแก้ยังไงอยู่แล้ว แต่ว่าเค้ารับไม่ได้แค่นั้นเองมั้ง หรือไม่ก็คงแค่อยากบ่น อย่างตอนเราเป็นก็แค่อยากบ่นให้ใครฟังมั้ง เพราะว่าเค้าเสนออะไรมา เราจะทำหรือว่าไม่ทำก็เอามาคิดเองอยู่ดี

อืมแต่อยากจะบอกทุกคนที่มีปํญหานะ ว่าอย่าคิดว่าตัวเองไม่มีใครแล้ว ลองหันมองข้างๆ มองที่ผ่านมา ยังมีคนที่คอยเป็นห่วงและให้กำลังใจอยู่เสมอนะ อย่างน้อยก็หนึ่งคนที่นั่งอยู่ตรงนี้นะครับ

ว่าแล้วก็คิดถึงชีวิตสมัยเรียน ตัวตนที่เราเลือก กับ ตัวตนที่ต้องเป็น บางทีชีวิต เราก็เลือกทั้งหมดไม่ได้หรอกมั้ง แต่ถ้ามุ่งมั่นพยายาม ซํกวันความฝันคงเป็นจริง ไม่วันนี้ก็วันหน้าครับ พยายามเพื่อโอกาสที่จะมา แล้วคว้ามันให้ได้ ....

บ่นเล่นขำๆ

2005-09-29T01:29:00.000+07:00

วันนี้คิดเรื่องที่จะเขียนยังไม่ออกเลยแค่อยากเขียน จริงๆช่วงนี้ก็มีอะไรหลายอย่างเกิดขึ้นเหมือนกันนะ
เริ่มจากวันจันทร์ดีกว่า วันจันทร์ก็เป็นวัน กีฬาแห่งชาติ(ตั้งเองเลย เพราะว่าทั้งอาทิตย์จะว่างเล่นแค่วันเดียว) ก็เลยไปวิ่งมา ที่สวนเบญจกิติ จริงๆมันเป็นสวนที่บรรยากาศดีใช้ได้เลยนะ ริมน้ำมีทางเดิน มีจักรยาน มีเรือปั่น ตามสูตร อากาศเย็นๆ ลมพัดเอื่อยๆ วิ่งรอบนึงก็ ประมาณ 1.8 km ไกล พอสมควรทีเดียว ด้วยความที่คึกและ อยากออกกำลังกาย จึงซัดซะ สองรอบ กับ ป๋าล้ง วิ่งๆ อยู่คิดในใจ สังขารนี้มันไม่เที่ยงจริงๆ เลย สมัย หนุ่มๆ วิ่ง 25 รอบไม่หยุด ก็ประมาณ 10 km ยังวิ่งได้ เรื่อยๆ คราวนี้ วิ่งแค่ เกือบสองกิโล เหนื่อยแทบขาดใจ หายใจไม่ทัน รอบสอง วิ่งด้วยใจล้วนๆว่า ต้องไม่หยุด ไม่งั้น แย่เลย ก็พอไหว แต่ก็แทบตาย วิ่งๆอยู่ จุก จุกไม่พอ ตะคริว จะขึ้นอีก อะไรนักหนา หว่า แต่ก็ครบครับ ปวดน่อง ไปเลย วิ่งเสร็จแล้วเลิกมันก็ยังไม่ใช่วันกีฬาแห่งชาติสิ ว่าแล้วก็นั่งรถใต้ดิน ลง สามย่าน เดินไปเล่นบาสที่หอในจุฬาต่อ
มันกลายเป็นหน้าที่ไปแล้วว่าวันจันทร์ สองทุ่มต้องมาเล่นบาสไม่งั้น ผิดต่อตัวเอง ไม่งั้นก็ไม่ได้เล่นบาสเลยอะดิ ไม่ได้ไม่ได้ แต่การเล่นบาสมันก็สร้างความสนุกให้ได้เสมอไม่ว่าจะแพ้ หรือว่าชนะ เครียด แค่ไหน เล่นบาสแล้วมักจะหาย นอกจาก เอ็นโดฟีน และ อะดรีนาลีน ที่หลั่งออกมาระหว่างเล่นกีฬาแล้ว บาสมันยังให้อะไรที่แตกต่าง มันเป็นกีฬาที่ให้ทั้งความรู้สึก แข็งกร้าว ยามปะทะ นุ่มนวล ลื่นไถลเต็มไปด้วยเทคนิค เมื่อวานหลอกล่อคู่ต่อสู้ เหนือสิ่งอื่นใด เสียงลูกบาสยามลงห่วงโดนไม่สะกิด อะไรเลยมันเป็นเสียงที่เพราะโดยไม่สามารถ ฟังเสียงที่ให้ความรู้สึกดีอย่างนี้จากที่ไหนได้ (พูดซะเว่อร์ สรุปสั้นๆ ก็กูชอบอะ)
มาวันอังคาร ขับรถไปทำงานเพราะว่าตอนเลิกงานจะไปสอนพิเศษ แต่ไปๆมาๆ น้องโทรมาบอกว่าพี่ไม่เรียนแล้ว อีกแล้ว เป็นงี้ทุกทีเลย เอาเหอะ ไปก็ดีไม่ไปก็ดี เลยไป bigc มันซะเลย ซื้อของ การซื้อของนี้มันสนุกดีนะ ยกเว้นเสียแต่ตอนจ่ายเงิน ตกลงเดือนนี้เงินเดือนติดลบไปแล้วมั้ง แย่ที่สุด ซื้อ มาม่าและกาแฟ บวก ขนมมาตุนไว้ที่หอ เพื่อ นอนดึก ช่วงนี้โดป หน่อยก็แล้วกัน ตอนแรก จะซื่อโต๊ะเล็กๆมาใช้ในห้องด้วย แต่ว่าไม่ถูกใจเลยไว้ก่อนก็แล้วกัน
วันพุธ โอ้ววววว วันนี้งานยุ่งแต่เช้าเลยวุ้ย จะ promote งานใหญ่ แก้ bug กันวุ่นวาย แต่ก็เสร็จจนได้ เรื่องงานเอาไว้พูดวันอื่น วันนี้บ่นไปเรื่อยดีกว่า พอมาบ่ายๆ การสร้างบรรยากาศ กีฬาสี ของบริษัทก็เกิดขึ้น สีชมพู ครับ สีชมพู สิวๆชิวๆชมพูๆ เริ่มจาก ผ้าเช็ดหน้า เอามาผูกแขน ชมพูแป๊ดเลย ปากกาชมพู wrist band ชมพู แก้วชมพู เล่นเอาสี่อื่น อิจฉากันตามๆกัน โฮะโฮะ สปอนเซอร์มันต่างกัน อิอิอิ
toast master วันนี้อยู่ๆ อะไรไม่รู้ไอ้นก โบ๊ย หน้าที่มาเฉยเลย มึงเป็น ah counter แทนกูหน่อยสิ อะไรวะ ไม่ได้เตรียมเลยอะ (Ah counter = คนนับเสียง อา อืม เออ ที่คนอื่นพูด) เอาเหอะไม่ยากหรอกมั้ง หุหุหุ อะไรง่ายไม่มีในโลก เพราะว่านั่งนับอยู่ดีดี ท้องเสียซะงั้น กูทำไงดีเนี่ย เอาเว้ย ฝากคนอื่นนับ ไปเข้าห้องน้ำก่อน แล้วพักครึ่ง ซูชิอีกแล้ว ซำกันมาตั้ง 5-6 สัปดาห์แล้วนะ เอาเหอะ หิว กินหมดอะ รวมแล้วซัดไปประมาณ 20 ชิ้น สุดท้าย การพูดหน้าชั้น ก็ยังทำให้สั่นอยู่ดี ครั้งที่สาม ก็ดีขึ้นแล้วมั้ง ไม่เหมือนครั้งแรก ขาสั่น ครั้งที่สอง เสียงสั่น ครั้งนี้สั่นสู้ หึหึหึ
Promote งาน จบ toast master ขึ้นไปที่ทำงาน "อู๋ครับ login ไม่ได้ครับ" อะไรว้า กูอีกแล้วเหรอ คราวที่แล้วเอางานขึ้น QA กลับบ้านสี่ทุ่มครึ่งวันนี้จะได้กลับกี่โมงเนี่ย แต่ก็ยังงง ไปดู error แก้ไปๆมาๆ jar ไม่ครบ มันอยู่ในที่ลับตาจริงๆใครจะไปรู้หว่าว่ามีคนเอา jar ไปอยู่ที่นั่นด้วย แต่แก้แล้ว ผ่านฉลุย แต่ดันเจอ error ใหม่ แต่เอาเหอะ อันใหม่ไม่ serious ค่อยแก้ก็ได้ รอดไป
กลับบ้าน เริ่มเบลอ นั่งรถใต้ดินผิดทาง ไปทางคลองเตย อ้าวกู จะถึงหอมั้ยเนี่ย ลงสีลม กลับรถไฟฟ้าอีกที เฮ้อ ถึงหอก็จะสี่ทุมแล้ว เหนื่อยระยำเลย นอนสิบนาที รีบไปคืนการ์ตูนอีก กลับมานอน อีก ชั่วโมง กว่า ค่อยสดชื่นหน่อย ขึ้นมา ก็เล่นเน็ท เลย อืมม
ชอบอ่าน blog คนอื่นเหมือนกันแฮะ อ่านของ พีมแล้วได้ ความรู้ดีจริงๆ ลืมไปแล้วนะเนี่ย dynamic programming มันเกิดจาก optimal subsequence มันเป็นแกนของเรื่องนี้จริงๆเลย เยี่ยมครับ บอกคุณพีมนะครับว่า กระผมติดตามงานเขียนของคุณอยู่ รวมทั้งเพื่อนหลายๆคน ของพีมอันก่อนหน้านี้ก็ทำความประทับใจอีกแล้ว(เรือง coldfusion และความฝันยามเด็ก) ชอบจริงๆอยากเก่งอย่างงี้บ้างครับ อยากตามความฝันบ้างแต่ว่า ความฝันกับความท้าทายใหม่ในวันนี้มันก็เปลี่ยนไปอะนะครับ แต่ถ้ามีใครตามความฝันสำเร็จจะร่วมแสดงความยินดีด้วยครับ

บ่นเยอะแล้วไปอาบน้ำ ดูบอลทำอย่างอืนก่อนดีกว่า

ทำไมต้องเล่นหุ้น

2005-09-28T01:16:00.000+07:00

คำถามนี้เป็นคำถามที่มักจะมีคนถามบ่อยๆว่า ทำไมถึงเล่นหุ้น , ไม่กลัวขาดทุนเหรอ
มานั่งคิดดู เออ นั่นสิ ทำไมต้องเล่นหุ้น ?????

จริง ๆ คำตอบ มันคงหนีไม่พ้นคำว่ากำไรหรอก แต่ว่า ในคำว่ากำไรนั้น มันมาจาก ความสามารถ ในการวิเคราะห์ แล้วหลักการที่ใช้มากกว่า คำว่า เก็งกำไร มันจะเหมือนการพนันมากกว่า

แต่จริงๆแล้วความหมายของการเล่นหุ้นของผม ก็ไม่ต่างอะไรกับ การพนัน นะ แต่ว่า แทนที่จะไปพนันกับราคาที่ จะขึ้นหรือว่าจะลง แต่คงไปพนันที่กำไรของ บริษัทที่จะเพิ่มหรือว่าจะลงมากกว่า

เอาเหอะ มาพูดถึงเหตุผลกันก่อนดีกว่า ว่าทำไม่ถึงเล่นหุ้นไม่งั้นก็ยาวแน่ ว่ากันเป็นข้อๆ เลย

ได้ไปเทรนมา อีกแล้ว เค้าบอกว่าสินทรัพย์ ในโลกนี้ มากกว่า 70 % มั้ง อยู่ในที่ดิน กับ หลักทรัพย์ ก็คือหุ้นนั่นแหละ แล้วก็ยังบอกอีกว่า สิ่งสำคัญที่สุดของที่ดิน คือ ทำเล และ สิ่งสำคัญที่สุด ของ หุ้น คือ กำไร นั่นคือ คนเราจะรวยได้ ก็ต้องรวยด้วยสองอย่างนี้เท่านั้น แต่ก็อีกนั่น แหละ คิดว่าคนอื่นไม่รู้เหรอ คนอื่นเค้าก็เล่นหุ้นกัน คนเล่นหุ้นไม่เห็นจะรวยทุกคน เลย อืมก็จริง แต่ก็เป็นเส้นทางไปหาความรวยอยู่ดีครับ มาถูกทาง ก็มีสิทธิ์ไปถึงจุดหมาย แต่ขอเดินช้าแบบมั่นคงดีกว่าครับ เลยเลือก แนว VI หรือว่า Value Investor ซึ่งก็ เล่นกับ คุณค่าในตัวหุ้น ครับ ถึงแม้ตอนนี้จะยังไม่เก่งเท่าไหร่ ซื้อหุ้นก็ยังติดดอยเป็นประจำ วิเคราะห์ก็ผิดบ่อยๆ แต่ก็คิดว่ามาถูกทางแล้วนะ (สงสัยเสียเงินเยอะแล้วได้ความรู้เพิ่มขึ้น) ยิ่งรู้สึกได้อีกว่า หุ้นมัน มากับฝีมือนี่หว่า ถ้าเราศึกษา ข้อมูลของมันอย่างละเอียด เราทำนายได้นี่หว่า ว่ามันจะได้กำไรเพิ่มขึ้นหรือว่าลดลง อืม มันไม่ใช่ใช้ดวงแฮะ อืม งั้นคงพอไปไหว เพราะว่า ดวงไม่ค่อยจะมี พนัน อะไรเจ๊งตลอด แต่ถ้าเป็นเรื่องฝีมือ ถ้าศึกษาและพยายามคงจะมีซักวัน คงเป็นวันของเรา
ได้ความรู้ บอกตรงๆว่า หลังจากเรียนจบแล้ว ก็ไม่ค่อยได้อ่านหนังสืออะไรจริงๆจังๆ นอกจากหนังสือ การ์ตูน จะมีก็หนังสือหุ้นนี่แหละ ยิ่งอ่านยิ่งรู้เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ แม้ว่าจะไม่มีเวลาเท่าไหร่ก็เถอะ แต่ว่าก็ยังพยายามอ่านเรื่อย เวลาที่อ่านได้เยอะที่สุดก็บนรถไฟฟ้า นี่แหละ หุหุหุ นอกนั้นนี่เวลามันระเหิดตัวเองไปในอย่างอื่นแทบทั้งหมด แย่จัง T_T
ให้เงินทำงานแทนเรา ตอนได้ยินคำนี้แรกๆก็งงๆ ว่าเงินมันทำงานยังไงวะ ก็เพราะว่า ถ้าเราเอาเงินอยู่เฉยๆ มันก็ไม่ได้เพิ่มค่าอะไรเราก็เป็นหนูปั่นจักรที่หาเงินแล้วก็ใช้ไปอย่างที่ไม่มีวันจบ เวลาเราก็มีไม่ค่อยพออยู่แล้ว แรงก็น้อย ต้องหาผู้ช่วย เงินนี่แหละ มาช่วยทำงาน(แม้ว่าตอนนี้มันจะช่วยเราขาดทุนอยู่ก็ตาม)
คำต่อมาที่ได้รับรู้ ก็คำว่า อัตราเงินเฟ้อ คำนี้อันตรายเหมือนกันนะเนี่ย เมื่อก่อนไม่เคยคิด จะฝืดจะเฟ้อก็ปล่อยมันไปไม่เห็นเกี่ยวอะไรกับเราเลย มาวันนี้เริ่ม ตะหงิดๆ เมื่อก่อน น้ำมัน 500 เต็มถัง ตอนนี้ 750 เมื่อก่อนข้าวจาน 15 ตอนนี้ จาน 30 ร้านเดิม เจ้าเดิมเด๊ะเลย อ้าว เฮ้ย เงินมันลดค่าลงนี่หว่า ตายแล้ว ฝากธนาคาร ดอกเบี้ย 1 % เงิน เฟ้อ 4% ห่าเหวเลยกู เงินหมดค่าลงตลอดเวลา ซวยๆๆๆๆๆ เงินเดือนก็ไม่ขึ้น เงินที่มีก็ ค่าลดลง โลกมันช่างไม่ยุติธรรมเลย
ท้าทาย ไม่ปฏิเสธเลยว่าเล่นหุ้นมันท้าทาย ทั้งสมอง ความสามารถเกี่ยวกับ จิตวิทยามวลชน ข่าว อำนาจมืด มันเป็นมิติใหม่ที่ไม่เคยมีที่ไหนสอน ต่อให้สอนก็ไม่สามารถเรียนรู้ได้จากตำราเรียน ต่อให้อ่านตำรา แต่ไม่เคยลองเข้ามา วิเคราะห์เองก็ไม่มีทางรู้ได้เลยว่า มันเป็นยังไง

ตั้งเป้าว่า ปีแรก ขอแค่ไม่ขาดทุน ถือว่าประสบความสำเร็จ ครับ ได้ความรู้ไปมากมายครับ อย่างนึงคงเพราะว่าทำงาน เกี่ยวกับสายนี้ด้วยมั้ง ครบปีจะมาเขียนอีกทีก็แล้วกันนะ

Toast Master Club

2005-09-24T02:01:00.000+07:00

จริงๆจะเข้ามาเขียนหลายวันแล้วแต่ก็เต็มไปด้วย ปัญหาแล้วก็หมดพลังไม่ได้เขียนซักที พยายามต่อไป วันนี้มึนๆเล็กน้อยกลับมาต้องนอนซํกงีบก่อนแล้วถึงจะมีแรงทำอะไร อยากมีห้องยืดเวลาจัง จะได้ทำอะไรหลายๆอย่างอู้ได้เยอะๆหน่อย

Toast Master Club

อยากรู้จังจะมีซักกี่คนที่รู้จัก ชื่อนี้ในเมืองไทย เราก็พึ่งรู้เป็นครั้งแรกนี่แหละว่ามันคืออะไร บอกให้ก็ได้มันเป็นเหมือนชมรม English for public speaking ให้ออกมาพูดหน้าคนเยอะๆ เป็นภาษาอังกฤษ โอ้ววว พระเจ้า จะทำได้เหรอเนี่ย พูดภาษาไทยยังไม่ค่อยจะได้พูดเลย คราวนี้จะให้พูดภาษาอังกฤษ แต่ไปฟังเค้ามาแล้วก็เท่ห์ดีนะ ท่าทางคงได้ฝึกอะไรบ้างไม่มากก็น้อย ค่าเรียนก็ฟรี SET ออกให้อีก แต่...... ของฟรีไม่มีในโลก ออกให้ฟรีแต่ต้องเข้าเรียนมากกว่า 80 % จะรอดมั้ยหว่า แต่ก็ต้องสู้หละ

อืมม เล่าให้ฟังดีกว่าว่า TOAST MASTER CLUB มันต้องทำอะไรบ้าง มันเป็น CLUB ที่คล้ายๆเป็น Franchise มาจาก แคนาดา ตอนแรกจัดตั้งเพื่อ native speaker เองเลยที่ไม่กล้าที่จะพูดต่อหน้าที่ชุมชน หลังๆมาก็เริ่มแพร่กระจายไปตามที่ต่างๆ เมืองไทย ก็เข้ามาได้แล้วนานพอควรเลยทีเดียว ชื่อ แหลมทอง Toast Master Club อืมฟังดูไทยมากๆ เข้ามาได้ ประมาณสี่สิบปีแล้ว เห็นมีคนบอกว่าเค้าจูงลูกจูงหลานเข้าไปฟังกันแล้วเนี่ย ระดับเป็นการประชุมครั้งที่ สองพันกว่า ฟังแล้ว ขลังดีอะ แล้วจากนั้นเมืองไทยก็มีเพิ่มอีกเรื่อยๆ ตอนนี้มีที่ SET นี้เป็นที่ที่ 5 มั้งถ้าจำไม่ผิด

โดยพิธีการ ก็เป็นไปตามขั้นตอนของเค้าอะนะ จะคล้ายๆการ meeting ต้องมี agenda , change of assignment , minute of last meeting แล้วก็อื่นๆอีก แต่ก็ดี จะได้หัดไว้ เผื่อได้ประชุมกับฝรั่ง โดย หลักๆมันจะแบ่งออกเป็นสามส่วนคือ

Table Topic Session
Prepared Speech Session
Evaluate Session

Table Topic Session มันก็เป็น session ถามตอบกัน แบบไม่เตรียมตัวมาก่อนอะ ช่วงนี้เป็นช่วงที่น่าตื่นเต้นที่สุดเพราะว่าเราจะโดนเรียกเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ต้องนั่งฟังคำถามดีดี ก็ตอบกันคนละ 2 นาที

Prepared Speech Session อันนี้ต้องไปจองเวลากันก่อนว่าใครจะพูดวันไหน เค้าจะมีระดับให้เราผ่านไปเป็นครั้งๆ ครั้งแรกก็จะเป็นการแนะนำตัวเองก่อนแหละ แต่มันก็ยากไม่ใช่เล่นนะ ออกไปพูดหน้าขั้นแบบ ต้องให้มันดูดีด้วยเนี่ยใช้เวลาประมาณ 4-6 นาที

Evaluate Session ก็เป็นช่วงทีดีช่วงนึง คือ ถ้าเราได้เป็น speaker เราจะมี personal evaluater หนึ่งคนมาวิจารณ์เราให้ปรับปรุงส่วนใหญ่จะเป็นคนที่อยู่คลับอื่นมาช่วย comment บางคนก็เก่งบางคนก็ไม่ ส่วน ถ้าเป็นช่วงถามตอบ เค้าจะมี General Evaluater มาช่วย comment ให้ แต่บางคนเค้าก็ไม่ comment เอาเฉยๆเลยแอบเซ็ง

จริงๆมันก็ทำมาหลายสัปดาห์แล้วแหละไอ้ Toast Master เนี่ยก็ยังไม่ได้พูดซักที ก็นะ ยังป๊อดอยู่ หลังๆมาโดนคะยั้นคะยอ เยอะขึ้นเรื่อย สองสัปดาห์หลังนี่โดน ทั้งคู่เลยใน table topic session ก็ครั้งแรกโดน ให้เลือกคำในคำว่า Toastmaster มาเรียงเป็นคำใหม่ ได้ยินครั้งแรกอึ้งไปพักนึงเลย เลือกไม่ถูก เลยเอา star ท่าทางง่ายดี มั่วไปตามเรื่อง บลาๆๆๆๆ เอาตัวรอดมาได้ แอบสั่นนิดๆ ครั้งที่สอง โดนว่า ถ้าใช้เวทมนต์ได้หนึ่งอัน จะเอาอะไร โอว้ ท่าทางจะตอบไม่ยาก ยกมือตอบมันซะเลย บอกว่าจะเอาเวทมนต์ไปโผล่ที่ไหนก็ได้ จะไปเที่ยว สหรัฐ หลังเลิกงาน ต่อด้วยไป shopping ที่ paris หุหุหุหุ บอกเค้าว่าจริงๆแล้วเอาไว้หนีรถติด เบื่อรถติดมาก น้ำมันก็แพง หึหึหึ จริงๆคิดในใจ อยากเอาไว้เป็นขุนแผนไม่ต้องสะเดาะกุญแจก็เข้าได้ โคตรจะเท่ห์เลย

แต่ในวันหลังสุดนี่เอง ก็มีเรื่องแปลกๆฮาๆเหมือนกัน นะ ประมาณว่ามีลุงแก่ๆคนนึงโดนเรียก เค้าโดนถามว่า ถ้าย้อนเวลากลับไปได้เค้าจะไปวันไหนเมื่อไหร่ ทำไม อืมคำถามก็ธรรมดาไม่มีอะไร เค้าบอกว่าจะไปวันปีใหม่ เพราะว่าวันนึงใน Toast Master นี่แหละ มีสาวน้อยน่ารักคนนึงพูดว่าเกิดมายังไม่เคยได้ดอกไม้เลย อยากได้ดอกไม้ในวันปีใหม่ เราก็ โอ้ววววววว จำได้ไงเนี่ย แล้วก็บอกว่าจะย้อนเวลาเอาดอกไม้ไปให้เค้า จีบกันตรงนี้หน้าที่ชุมชนเป็นภาษาอังกฤษด้วยหม้อมากๆๆๆๆๆๆ ก็ยังไม่ได้สนใจอะไร เค้าพูดจบก็ทำท่าอายๆแล้วเดินจากมา มาถึงที่นั่งก็หยิบดอกกุหลาบสิบดอกมาให้ซะงั้น อะไรวะ ยังไงเนี่ยมีได้ไง ขั้นเทพ จริงๆเค้าเปลี่ยนวิกฤติให้กลายเป็นโอกาสถ้าเป็นรุ่นเดียวกันนี่ จีบติดแล้วมั้งเนี่ย เก่งจริงๆคาดไมถึง ขอคารวะเป็นอาจารย์

จริงๆแล้วมันก็มีอีกหลายเรื่องในรอบสองสามวันที่ผ่านมาแต่พิมพ์มาเยอะ แล้วค่อยเขียนต่อวันอื่นก็แล้วกัน

โอ้ ชีวิต

2005-09-21T21:33:00.000+07:00

เมื่อวานพยายามจะเข้ามา update blog เพิ่มแต่ว่า พระเจ้า จอร์จ ทำไมมันพิมพ์ ภาษาไทย ไม่ได้หว่า งงมากๆ search ใน google ก็ไม่รู้จะใช้ keyword ว่าไงดี ก็เลย ช่างมันเหอะนอนดีกว่า ทั้งๆที่เมื่อวานมีเรื่องอยากเอามาเขียนในนี้นะเนี่ย

เมื่อวานไปเทรนมาแหละ จากหลักสูตร อยู่ ตลาดอย่างผู้รู้ โดยคุณ วิกรม เกษมวุฒิ (จะบอกว่าไม่รู้จักเหมือนกัน)ก็บางอันก็ดี บางอันก็ไม่ดี ที่ชอบที่สุด คงเป็นอันสุดท้าย ที่เค้าเรียกว่าเหมือน Life Roadmap เค้าเอามาเล่าให้ฟังว่าเค้าเคย เทรน สมัยเค้าได้ไปทำงานที่อเมริกา เอาต้น ฉบับมาพิมพ์ให้อ่านแล้วกันนะ เดี๋ยวภาษาจะไม่สวยงามเท่า

Your Lifetime Job Guide

Here are sux practical guides to job success one of the top excuting recruiting and management training firms in the world developed over years of helping to mold the careers of famous excutives

Age 22-28 : in the first years of your job career - say from age twenty-two to twenty-eight try to find out what to do,what you want to be. Don't hesitate to make several job changes,for you are testing yourself.As a young man or woman,ask yourself: What do I want out of life? What do I want to do?
Also, In the same age,concentrate on finding the industry in which you want to stay. The future top leaders are to an impressive extent,the ones who were set in their own industry in their twenties and who then moved within it to gain knowhow
At the age of thirty stop and think hard. Take the time to sit down quietly and write out some answer to yourself on such questions as these: Where do you want to live? Where would and your spouse be happinest? How much annual pay will you need to earn ten or fifteen years from now to meet the standard of liveing you want?You'll have a much clearer concept of your goals after you've honestly made this effort to know thyself - whcik well may be among the hardest tasks you'll ever undertake.
For the next ten years- say to age forty - prepare yourself deliberately for what you want to be. Grade yourself on these qualities of success: drive , responsibility , health , good character , ability to communicate , ability to think , ability to get long with people , ability to keep your perspectives (i.e. recognize your responsibilities to society even while you 're watching your competitors in business)
In the forty to forty-two age bracket you'll hit a treacherous phase of "cyclical Restlessness" when you may mistakenly change jobs because you're looking for the "greener grass" . Be on gaurd: again , quietly check up on your goals
After age forty-five , start consolidating- use the years to broaden your objectives,achieve fulfillment, lay the basis for a rewarding new life after you leave your company

Brief as this guide is, it's loaded. And it also has given you one of the most significant job hints of your entire career if it challenges you merely to find your answers to those two deceptively simple questions:

What do you want out of life
What do you want to do

กว่าจะพิมพ์ เสร็จเหนื่อยเหมือนกันแฮะ แต่ก็ดีนะ

วันนี้มาเริ่มเขียนดีกว่า

2005-09-19T18:49:00.000+07:00

หึหึหึ เคยคิดว่าจะเขียน Diary มานานแล้ว แต่ไม่เคยจะเขียนได้เลย สงสัยทำอะไรพวกที่มันมีสาระนานๆไม่ได้
แต่พออะไรอะไรมันเป็นออนไลน์ก็สะดวกดีแฮะ

วันก่อนไอ้แจ็คบอกว่า คนเล่นคอมเยอะ ๆ ตาขาวตรงกลางจะเป็นสีเหลือง แล้วตาขาวตรงใต้เปลือกตาจะเป็นสีขาว เออ จริงแฮะ
ต้องกินผักบุ้งเยอะๆดูแลสายตาเสียแล้วเดี๋ยวเค้าจะหาว่าเราเป็นโรคตับ ตาเหลือง อุอุอุ

เมื่อวานเป็นวันแรกที่เริ่มจะจริงจังกับชีวิต ไปซื้อ กระติกน้ำร้อนมาแล้ว คราวนี้ต้องเริ่มอ่านหนังสือ ทุกวันกันเสียที เลื่อนมาไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งแล้วเนี่ย ว่าแล้วก็รู้สึก อนาถตัวเองว่าอยากทำทุกอย่างแต่ว่าไม่ทำซักที ต้องเริ่มแก้ทีละนิด ก้าวแรกเป็นก้าวที่สำคัญ ทำดี
Best Start , Lead to Best Result. Fighto ,Fighto

วันนี้มีคนมาจุดประกายการเรียนรู้ของเราอีกแล้ว ไปหัดอ่านกราฟ หุ้นดีกว่า ถึงไม่ใช่แนวทางที่เราจะยึดมั่นแต่ว่า รู้ไว้ แล้วรู้ว่าคนอื่นเค้าคิดกันยังไงมันก็คงเป็นเรื่องดีไม่ใช่น้อย หุหุหุ พอละ เดี๋ยวจะหาว่าผมบ้าเล่นหุ้น เขียนใหม่วันหลังบ้างดีกว่า

เขียนวันแรก

2005-09-16T00:59:00.000+07:00

ลองเขียน blog ดูบ้างก็ดีอะนะ คงไม่เข้ามาทุกวันแต่ก็จะ พยายามเขียนเยอะๆก็แล้วกัน
จริงๆอาจจะเป็นเพราะเคยคิดจะเขียน diary อยู่แล้วอะ แต่ไม่ไหว ขี้เกียจเกินไป อันนี้มัน online อาจทำให้ชีวิตดีขึ้น

อืม วันนี้มาสร้างอย่างเดียวก่อนดีกว่า เดี๋ยววันหลังมาเขียนต่อ